Blankenberge is alleen leuk in juli en augustus
Blankenberge is alleen maar leuk in de zomer !
Als er één mythe over Blankenberge is die ik graag de wereld uit wil helpen, dan is het deze: Blankenberge is alleen leuk in juli en augustus.
Ik kan ondertussen uit ervaring zeggen dat dat absoluut niet klopt.
Mijn verhaal met Blankenberge begon in 1976. Ik was toen zes jaar oud en kwam hier als kind op vakantie. Ondertussen zijn we 50 jaar verder en is Blankenberge nog altijd een plek waar ik heel graag kom.
En zeker niet alleen in de zomer.
Blankenberge was voor ons nooit alleen een zomervakantie
Als kind kwam ik hier natuurlijk tijdens de grote vakantie. Strand, zee, ijsjes, de Zeedijk… het klassieke beeld dat iedereen met Blankenberge associeert.
Maar mijn herinneringen aan Blankenberge gaan veel verder dan dat.
We kwamen hier tijdens de herfstvakanties, wanneer de wind soms zo hard over het strand waaide dat je bijna vanzelf vooruit werd geblazen. Tijdens de kerstvakanties, wanneer een stevige wandeling langs de zee gevolgd werd door ergens binnen lekker opwarmen. Tijdens de krokusvakanties, wanneer de eerste mooie dagen je al even deden dromen van de lente. En natuurlijk tijdens de paasvakanties, wanneer Blankenberge langzaam weer helemaal tot leven kwam.
Daardoor heb ik Blankenberge eigenlijk in alle seizoenen leren kennen.
En misschien net daarom vind ik het jammer dat onze kust nog zo vaak uitsluitend met juli en augustus wordt geassocieerd.
De zee heeft geen zomer nodig
Natuurlijk is Blankenberge heerlijk op een warme zomerdag.
Maar de zee is voor mij minstens even mooi wanneer het géén 25 graden is.
Er is iets bijzonders aan een bijna leeg strand in de herfst. Aan de golven tijdens een stevige winterstorm. Aan die eerste zonnige lentedag waarop iedereen plots weer buiten op een terras wil zitten, ook al is het eigenlijk nog nét iets te koud.
En dan zijn er natuurlijk die eindeloze strandwandelingen.
Toegegeven: in de herfst of winter kan het behoorlijk waaien aan onze kust. Maar ook daarvoor leer je na 50 jaar Blankenberge je trucjes.
Kijk eerst waar de wind vandaan komt en wandel mét de wind mee.
Met de wind in de rug wandel je kilometers over het strand terwijl hij je bijna vooruit stuwt. Richting Wenduine, De Haan of nog wat verder als de benen goed zitten.
En terug?
Daarvoor hebben we aan de Belgische kust misschien wel het beste openbaar vervoer van het land: de kusttram.
Opstappen, terug naar Blankenberge en tijd voor iets warms.
Veel aangenamer dan kilometerslang tegen de wind terug naar huis ploeteren.
En draai de zee eens de rug toe
Wat veel bezoekers vergeten, is dat Blankenberge méér is dan strand en Zeedijk.
Draai de zee letterlijk eens de rug toe en je komt terecht in een totaal ander landschap.
Achter Blankenberge liggen de polders: open vlaktes, kleine wegen, boerderijen, weiden, grachten en prachtige vergezichten. Een heerlijk gebied om te wandelen, maar zeker ook om met de fiets te ontdekken.
En het leuke is: je hoeft er geen grote expeditie van te maken.
Vanuit Blankenberge fiets je zo het hinterland in. Na enkele kilometers voelt het alsof je mijlenver verwijderd bent van de drukte van de kust. Zeker buiten de zomermaanden kun je er uren fietsen over rustige wegen.
Voor mij is dat ondertussen net zo goed onderdeel van een verblijf in Blankenberge als een wandeling over de Zeedijk.
De ene dag de zee, de volgende dag de polders.
En dan ligt Brugge ook nog om de hoek
En als het Belgische weer écht besluit om niet mee te werken?
Dan is er nog een groot voordeel aan Blankenberge dat vaak wordt vergeten: Brugge ligt vlakbij.
Je stapt in Blankenberge op de trein en amper een tiental minuten later sta je in Brugge.
Even rondwandelen langs de reien, iets eten, een museum bezoeken, shoppen of gewoon genieten van een van de mooiste historische steden van België.
En 's avonds neem je gewoon de trein terug naar zee.
Het is een combinatie die ik zelf fantastisch vind: de rust en ruimte van de kust én Brugge binnen handbereik.
50 jaar later kom ik hier nog altijd
Dat vind ik misschien nog het mooiste aan mijn persoonlijke verhaal met Blankenberge.
De stad waar ik als kind kwam, is natuurlijk veranderd. Sommige plekken van vroeger zijn verdwenen, andere zijn erbij gekomen. De Zeedijk ziet er anders uit. Restaurants en winkels kwamen en gingen. Blankenberge veranderde, en ikzelf natuurlijk ook.
Maar één ding is eigenlijk hetzelfde gebleven.
Dat gevoel wanneer ik hier aankom en de zee weer zie.
Als kind betekende Blankenberge vakantie.
Vandaag betekent het voor mij nog altijd even ontsnappen. Wandelen, fietsen door de polders, iets gaan eten, mensen kijken, de haven, een dagje Brugge… en vooral even uit het dagelijkse ritme stappen.
Of dat nu in augustus, november, februari of april is.
Misschien is het najaar zelfs mijn favoriete periode
Wie Blankenberge alleen in juli of augustus kent, zou ik daarom aanraden om één keer iets anders te proberen.
Kom eens in oktober.
Of tijdens de kerstvakantie.
Trek een jas aan en wandel over een bijna leeg strand. Laat de wind je vooruitduwen en neem ergens verderop de kusttram terug. Spring op de fiets en ontdek de polders achter Blankenberge. Neem de trein voor een dagje Brugge. En sluit de dag af met iets lekkers terwijl het buiten waait en de Noordzee doet wat ze al eeuwen doet.
En kom dan in april nog eens terug, wanneer de eerste terrassen zich vullen en je voelt dat de zomer eraan komt.
Na 50 jaar Blankenberge heb ik één ding geleerd:
je hoeft hier niet op de zomer te wachten om aan zee te zijn.
Misschien moet je Blankenberge zelfs eens buiten de zomer leren kennen om de stad écht te ontdekken.
En precies daarom genieten wij vandaag het hele jaar door van Appartement Vuurtoren Blankenberge.
Niet alleen als de zon schijnt.
Maar eigenlijk in elk seizoen.
